Zgodnie z ich modelem, każdego roku każdy klient płacący (zawsze) gotówką ‘traci’ $151 USD a każdy klient płacący kartą kredytową zyskuje $1 482.

Mowa oczywiście o klientach regularnie spłacających zadłużenie i nie ponoszących dodatkowych kosztów związanych z obsługą długu. Polecam przeczytać cały artykuł jako ciekawostkę: Karciany podatek regresywny.

Najwięcej głosów zdobyła odpowiedź “Z oszczędności (z ogólnej puli)” – aż 29%, druga odpowiedź nawiązująca do oszczędności: “Z oszczędności (specjalnie na wakacje)” zdobyła 18% głosów. Oznacza to, że aż 47% czytelników finansuje wyjazdy wakacyjne z wcześniej odłożonych pieniędzy.

22% z Was finansuje swoje wakacje z bieżących przychodów i tu widzę dwa wyjaśnienia – albo są to osoby, które zarabiają na tyle dużo, że dodatkowe obciążenie w postaci wakacji nie zaburza bilansu finansów domowych, albo są to osoby, które korzystają z wszelkich możliwości, żeby maksymalnie obniżyć koszty wakacji.

Niepokojąca jest pozycja trzecia, która ‘zdobyła’ 21% głosów. Wychodzi na to, że co piąta osoba czytająca / odwiedzająca tego bloga w ogóle nie korzysta z wakacji.

O ile jestem w stanie zrozumieć osoby, które są zmuszone do takiego podejścia (przyczyny zewnętrzne) o tyle zupełnie nie rozumiem tych, którzy dobrowolnie (lub z innych subiektywnych powodów) nie korzystają z wolnego.

Szczątkową ilość głosów uzyskały odpowiedzi “Jadę na wakacje do pracy” – 4%, finansuje je z “Innego źródła” – 3%, lub korzysta z pożyczek i kredytów – 2% głosów.

Nowa Ankieta

Wysoka ilość odpowiedzi “Z bieżących przychodów” zasugerowała mi, żeby w następnej kolejności spytać Was o wasze przychody – jednak nie o ich wielkość, a o ilość źródeł z których korzystacie. Jest to pytanie nie tylko o wielkość przychodu (wiadomo, że im więcej źródeł tym mniej więcej większy dochód), ale również o Wasze bezpieczeństwo finansowe.

Zapraszam więc do ankiety “Ile masz źródeł dochodu”?

Sam odpowiem, że w moim przypadku są to dwa źródła – jedno to działalność gospodarcza (“wewnątrz” której mam 3 niezależne “pod źródła” w postaci stałych klientów) drugie to reklamy na stronach internetowych (z Podstaw-Inwestowania.pl, PodatkuBelki.pl i kilku innych tematycznie nie powiązanych stron).

Dane z ostatnich miesięcy pokazują również, że nauczyliśmy się chyba nieco szybciej reagować na zmiany na rynkach finansowych i lepiej radzimy sobie z “zarządzaniem ryzykiem”.

W czerwcu (w porównaniu z majem) stan oszczędności ulokowanych na depozytach bankowych zwiększył się o nieco ponad 5 mld złotych osiągając poziom 399 mld zł. O podobną wartość wzrosły depozyty przedsiębiorstw. Niestety nie oznacza to niestety, że więcej zarabiamy czy że zaczęliśmy oszczędzać. Pieniądze najprawdopodobniej przepłynęły na konta bankowe prosto z Funduszy Inwestycyjnych.

Od dna recesji (czyli gdzieś od II kwartału 2009 roku) przez 13 kolejnych miesięcy bilans wpłat i wypłat pieniędzy z kont Funduszy Inwestycyjnych był dodatni. W tej chwili trend ten odwrócił się i jak pokazują dane opublikowane między innymi przez Analizy Online w maju fundusze straciły sporo kapitału – głównie z powodu umorzeń jednostek (czyli wycofywania pieniędzy przez klientów).

W tabeli widać wyraźnie, że najwięcej straciły fundusze akcji, aż 4,3%, zyskały fundusze pieniężne i gotówkowe. W sumie wszystkie fundusze w maju (w porównaniu z kwietniem) straciły 1,3% swoich środków.

Może to świadczyć o coraz większej świadomości finansowej Polaków, którzy (i tu nieco subiektywnej opinii) nauczeni rokiem 2007 i 2008 lepiej radzą sobie z zarządzaniem oszczędnościami i świadomie ograniczają ryzyko inwestycji.

Być może ma to również związek z wyjazdami urlopowymi i wspomnianymi przeze mnie w poprzednim artykule zabiegami mającymi na celu zabezpieczenie naszych inwestycji przed ewentualnymi spadkami w trakcie naszej nieobecności.

Na początku swojej działalności za otwarcie konta płacił Alior Bank (po 100zł), podobne promocje z podobnymi stawkami prowadziło między innymi ING (za otwarcie konta Direct) czy BZWBK, które do reklamy zatrudniło znanego aktora Gérard’a Depardieu. Teraz banki płacą za “polecenia”.

Pod koniec kwietnia za polecenia i otwarcie nowego konta zaczął płacić Alior Bank - można było zgarnąć od 200 do 600 zł (w zależności od skuteczności naszych poleceń). Dziś do tego grona dołączył Allianz Bank oferujący nawet 500 zł.

Bank oferuje 50 zł za każdego poleconego klienta (po 50 zł dla osoby polecającej i 50 zł dla osoby otwierającej konto). W sumie polecić można maksymalnie 10 osób czyli zarobimy nawet do 500 zł (chociaż jeden z niezrozumiałych dla mnie punktów regulaminu nieco to ogranicza).

Jak to działa?

Ściągamy ze strony banku specjalne zaproszenie na które wpisujemy swoje dane (imię, nazwisko, pesel) oraz dane osoby polecanej. Jeśli zapraszana przez nas osoba uda się do placówki Allianz Banku i założy tam konto (okazując nasze zaproszenie) oraz przelewając na nowe konto dowolną kwotę (w regulaminie nie ma informacji o jakiej wielkości przelew chodzi) – obie osoby dostaną po 50 zł.

Jeśli taki klient okaże się przy okazji niezwykle aktywny (np zaciągnie kredyt) ma szanse na dodatkowe nagrody rzeczowe takie jak np Ipod.

Promocja ważna jest od dziś (tj od 7 lipca) do końca września. Jedyny punkt regulaminu, który wzbudził moje zainteresowanie to:

Łączna wartość nagród otrzymanych przez każdego z Zapraszanych, Zapraszających i Wnioskodawców w ramach niniejszego Programu jest ograniczona do kwoty 760 zł (słownie: siedemset sześćdziesiąt złotych) brutto.

Wygląda na to, że jeśli zapraszani przez nas nowi klienci będą równie aktywni co my, to dużo nie zarobimy.

Przyznam szczerze, że nie polecam korzystania z tego rodzaju promocji – i nie mówię tylko o polecaniu nowych klientów, ale również o otwieraniu konta żeby “zarobić”. Sam tylko raz skorzystałem z promocji (w ING) ale tylko dla tego, że akurat szukałem alternatywy dla mBanku i moją uwagę zwróciło konto internetowe Direct (darmowe). W innej sytuacji jest to moim zdaniem nie opłacalne – bank i tak ‘odbije’ sobie na nas tą premię poprzez opłaty (np za prowadzenie więcej niż jednego konta oszczędnościowego czy za kartę debetową).

Takie promocje mogą się opłacać pod warunkiem, że przed otwarciem nowego konta przeczytamy dokładnie jego regulamin, upewnimy się że nie ma dodatkowych “ukrytych” opłat (np za sms’y do autoryzacji transakcji internetowych) i jeśli na prawdę szukamy alternatywy dla naszego obecnego banku.

Więcej na temat programu rekomendacyjnego na stronie Allianz Banku.

Znaczenie tego dnia jest ogromne – w tym roku wypada on w 173 dniu, co na 365 dni w roku oznacza, że 47,5% czasu pracujemy na wydatki budżetu państwa. Dzień ten, oprócz uzmysłownienia nam (dzięki przeniesieniu “procentów” na bardziej docierającą do nas skalę) o wielkości podatków dajne nam również wgląd w to, na co tak naprawde wydawane są nasze pieniądze.

Jak policzył Robert Gwiazdowski na swoim blogu, rocznie przepracowujemy:

• 3 dni na wydatki związane z bezpieczeństwem wewnętrznym – policja (2 dni), straż pożarna (1 dzień)
• 5 dni obrona narodowa
• 5 dni na “darmową” edukację
• 10 dni na koszty, związane z obsługą długów (które przyszłe pokolenia i tak będą musiały spłacić)
• 40,6 dnia płacąc składki na emerytów i rencistów

Niestety swoim wynikiem nie plasujemy się ani wśród najmniej obciążonych fiskalnie narodów, ani wśród tych najbardziej opodatkowanych. To niestety zaburza obraz “lepszego zachodu” – bardzo często jest tam równie ciężko co u nas, ale trwawa zawsze będzie tam bardziej zielona.

Obchodząc dzień wolności podatowej 23 czerwca wróciliśy do poziomu z lat 2002-2006 co niestety jest gorszym wynikiem niż w latach 2007-2009. Całość prezentuje się następująco:

• 2002 – 24 czerwca
• 2003 – 28 czerwca
• 2004 – 24 czerwca
• 2005 – 23 czerwca
• 2006 – 24 czerwca
• 2007 – 16 czerwca
• 2008 – 14 czerwca
• 2009 – 14 czerwca

Niestety wiele osób zauważa, że prawdziwy dzień wolności podatkowej jeszcze przed nami. Jest to spowodowane między innymi nie wliczaniem do wydatków budżetowych wykupu obligacji (ale pieniądze skądś na to muszą być), inflacja etc. Do tego dochodzą często niepotrzebne dodatkowe etaty w prywatnych firmach, które są kosztem (więc de facto na nie płacimy, nie są podatkami ale są niepotrzebnym kosztem tworzonym przez prawo) a które wymagane są na mocy ustawy tj niektóre stanowiska księgowe, prawników, bhpowców etc.

Tak czy inaczej największym problemem są wydatki związane z aktualnymi emeryturami – a chyba nikt nie ma wątpliwości, że będą one w najbliższych latach rosły. O konieczności przeprowadzenia reform tego “sektora gospodarki” pisać nie będę…

Jedyne co pozostaje, to życzyć nam wszystkim dnia wolności podatkowej w roku 2011 przynajmniej o kilka dni wcześniej. W końcu pewna jest tylko śmierć i podatki, z tą różnicą że śmierć nie przychodzi do nas każdego roku.

Jak zauważyła Ania w komentarzu pod ostatnim wpisem mBank uczciwie informuje o tym jak plasuje się ich konto oszczędnościowe eMax Plus na tle konkurencji. Wystarczy wejść na stronę mBanku z ofertą eMax Plusa i na dole strony w miejscu “Porównaj nas z innymi” wybrać kilka banków, wpisać kwotę i…

…i dowiemy się, że oferta banku jest najgorsza na rynku. Oprócz tego, że pod względem marketingowym jest to “strzał w stopę” wyszło na jaw, że mechanizm porównawczy na stronie banku działał w 100% uczciwie (co widać wyraźnie nawet po obniżce oprocentowania konta eMax Plus).

Najmodniejsze ostatnio jest porównanie do “tradycyjnej” lub “zwykłej lokaty”, które ma za zadanie sztucznie zawyżyć “realny” zysk uzyskiwany na reklamowanym depozycie.  Mianem “zwykłej” określa się lokatę, której zysk ulega opodatkowaniu – jest więc realnie pomniejszony o około 1 pukt procentowy (dla depozytu 5%). Niestety sposób w jaki jest to wykorzystywane przez banki budzi spore kontrowersje.

Zastanówmy się jak można zareklamować słabą 4,1% lokatę? Można użyć zwrotu “wysokie” lub “atrakcyjne oprocentowanie” – w końcu 90% klientów banku nie ma pojęcia jakie jest aktualne oprocentowanie depozytów na rynku. Można też zaznaczyć, że nawet kiedy ty nie pracujesz (np w “niedzielę” – jak w spodzie reklamowym Banku BPH) Twoje pieniądze dla Ciebie pracują (zapominając na chwilę, że tak jak wszystkie odsetki od kredytów się powiększają tak wszystkie depozyty – niezależnie od banku – “pracują” codziennie).

Mamy już “wysokie i atrakcyjne oprocentowanie, które pracuje dla Ciebie nawet kiedy śpisz i w niedziele”. Teraz potrzebujemy jakiejś cyferki ze znakiem procentów. Niech będzie 5%! (a jak jesteśmy PKO BP to możemy sobie napisać np 10,5%). Jak to zrobić?  Nic prostszego – wystarczy zrobić porównanie z “tradycyjną lokatą”.

Zgodnie z marketingową myślą banku – “tradycyjna lokata” to dzisiaj taka, od której trzeba odprowadzić podatek Belki. Mówimy więc, że nasza lokata jest lepsza niż “tradycyjna 5%”. Dajemy 4,1%, a 5% po opodatkowaniu da tylk 4% – lepiej? Lepiej. Robimy więc bannery reklamowe i wszędzie reklamujemy naszą lokatę pisząc “więcej niż 5%”.

Tak działa bankowy marketing – zgodnie z prawem i nie kłamiąc w reklamach. Pytanie tylko czy to jest uczciwe?  Czy pokazywanie na bannerach reklamowych nieprawdziwego oprocentowania nie jest przypadkiem przegięciem? Przecież nawet omijając podatek Belki nie uda nam się uzyskać “więcej niż 5%”!

Niestety najatrakcyjniejsze produkty (czyli te z możliwie częstą kapitalizacją) są bardzo mocno ograniczone przez podatek Belki oraz czas trwania całej inwestycji. Niestety “efekt” zarabiania nie więcej niż 2,49 zł zysku skutecznie ogranicza możliwości wykorzystywania procentu składanego dla mniejszych kwot inwestycji.

Zanim jednak dojdziemy do sedna problemu przeanalizujmy kilka przykładów.

Jako pierwszy – roczną lokatę 18 000 zł na 5% w skali roku z kapitalizacją odsetek w dniu zapadnięcia (zakończenia) lokaty. Łatwo policzyć, że lokata taka da nam zysk 900,00 zł. Na razie nie uwzględniamy podatku Belki (zrobimy to później). Proszę zauważyć, że dokładnie taki sam zysk uzyskamy jeśli lokata będzie miała dzienną kapitalizację, ale odsetki nie będą powiększać depozytu tylko np spłyną na osobne konto.

Jako drugi przykład przeanalizujmy taką samą lokatę (również 18tys na 5% w skali roku) ale z dzienną kapitalizacją gdzie odsetki powiększają depozyt (są doliczane do kwoty lokaty). Tu sprawa nam się nieco komplikuje, bo codziennie kwota która zarabia dla nas odsetki będzie większa o zysk z dnia poprzedniego. I tak pierwszego dnia trwania lokaty zarobimy w tym przypadku 2,47 zł, a ostatniego 2,59 zł. W sumie zarobilibyśmy 917,38 zł czyli o 17,38 zł więcej niż w pierwszym przypadku.

To dodatkowe 17,38 zł to właśnie efekt procentu składanego. Niestety w tym wypadku jest to jedynie o 0,09 punktu procentowego więcej niż w pierwszym przypadku (5,0% vs 5,09% w skali roku).

Tyle teorii. Ile zarobimy tak naprawdę? Tu wchodzi do gry podatek Belki, który skutecznie ograniczy nasze zyski. W omawianym, drugim przypadku już trzeciego miesiąca nasz dzienny zysk przekroczy 2,49 zł i zaczniemy zarabiać o 1,00 zł mniej (tyle zapłacimy podatku). W sumie więc zarobimy tylko 638,26 zł – resztę (około 275 zł) pochłonie podatek. To oczywiście skrajny przypadek w którym podatek wynosi aż 40% zysku – pokazuje jednak, że zysk z procentu składanego i zysk z omijania podatku Belki zestawione razem dają porządany efekt.

Łatwo policzyć, że najbardziej efektywną kwotą inwestycji dla omawianego przykładu (roczna lokata z dzienną kapitalizacją na 5% w skali roku) to kwota 17 300 zł. Co prawda na początku będziemy zarabiać jedynie 2,36 zł dziennie, ale procent składany doprowadzi do sytuacji w której ostatniego dnia zarobimy 2,49 zł – czyli nie przekroczymy progu podatku Belki. W sumie zarobimy 881,69 zł.

Niestety powyższe przykłady pokazują, że nawet procent składany ograniczony progiem podatku Belki (maks 2,49 zł w momencie kapitalizacji) da niewielki zysk nawet w skali roku (w omawianym przypadku było to 0,09 punktu procentowego.

Na szczęście zyski generowane dzięki procentowi składanemu rozkładają się zgodnie z ciągiem geometrycznym. I tak dla kwoty np 100 000 zł w omawianym przykładzie (nie uwzględniamy podatku Belki) zarobimy 5110,92 zł czyli 5,11%. Dla kwoty 5 mln złotych dzienny zysk pierwszego dnia wyniesie 684,93 zł, a ostatniego 719,74 zł – różnica 34,18 zł powstanie właśnie dzięki procentowi składanemu.

Niestety dla mniejszych kwot korzyści osiągane z procentu składanego często niwelowane są przez podatek Belki wyższy niż 19% (zgodnie z zasadami obliczania może on wynieść nawet 40%).

Oczywiście nie ma nic za darmo. Jednym z głównych warunków promocji, oprócz założenia konta osobistego w Alior Banku, jest utworzenie z tego konta “konta głównego” – czyli takiego na który będzie regularnie spływać nasze wynagrodzenie (bank uznaje nie tylko pensje, ale również renty, emerytury i stypendia). Niestety to nie wszystko.

Drugim warunkiem jest dokonanie jednej transakcji kartą debetową (dołączoną do konta) do końca czerwca 2010 roku. I tu pojawia się pierwsza “pułapka” – karta debetowa jest płatna i to 5,00 zł miesięcznie lub nawet 9,00 zł (dodatkowe 4,00 zł) jeśli założymy konto i nie zrobimy z niego swojego “konta głównego”.

Ile w takim razie i za co zarobimy?

Bank Każdemu nowemu klientowi, który zrobi z Aliora “główny bank” (czyli jeśli nasze pierwsze wynagrodzenie zostanie zaksięgowane na koncie do końca czerwca 2010 r.) wypłaci 50,00 zł miesięcznie przez cztery kolejne miesiące. W sumie więc da nam to 200,00 zł za samo otwarcie konta. Niestety w tym czasie opłaty za kartę wyniosą 20,00 zł więc tak naprawdę na czysto dostaniemy 180,00 zł.

Kolejne 50,00 zł miesięcznie otrzymamy za każdego poleconego znajomego, który również otworzy konto osobiste. W sumie promocja może potrwać maksymalnie 12 miesięcy, więc maksymalnie możemy zaprosić 8 osób wówczas 50,00 zł będziemy otrzymywać przez okrągły rok.

Samo konto nie jest niczym wyjątkowym. Przelewy internetowe, prowadzenie konta i wypłaty ze wszystkich bankomatów są darmowe. Do tego dochodzi pakiet “pomocni fachowcy” i lokata nocna (overnight) niestety z oprocentowaniem zaledwie 5% i to na połowie środków więc kokosów na tym nie zbijemy – chyba, że ktoś zamierza trzymać tam około 2350 zł non stop – wówczas zarobi na opłatę za kartę bankomatową.

W sumie za otwarcie konta, aktywne korzystanie z karty debetowej i polecenie 8 znajomych otrzymamy od banku aż 600,00 zł w ciągu roku. Od tego odliczyć trzeba w sumie 60 zł (w ciągu roku) za kartę debetową – więc do kieszeni wpadnie nam 540,00 zł.

Ostatnim warunkiem jest czas – do końca promocji pozostały 33 dni, a ilość kont promocyjnych jest ograniczona do 10 000 sztuk (na chwilę obecną zarejestrowano już 102 promocyjne konta). Więcej informacji o sposobie rejestracji dostępnych tutaj.

OpenFinance

Całą akcje zamyka uruchomienie jednej wspólnej platformy sprzedaży wszystkich usług tj kont osobistych i oszczędnościowych, lokat, polisolokat, lokat strukturyzowanych i kart kredytowych na stronie OpenOnline.pl.

Samo konto bankowe nie jest niczym nadzwyczajnym chociaż należy do jednych z lepszych na rynku. Za darmo mamy zarówno otwarcie jak i prowadzenie konta (konto w promocji z nawigacją wymaga “obrotu” na karcie debetowej ponad 500 zł miesięcznie, w przeciwnym wypadku będzie nas kosztować 9,90 zł) jak również wydanie i prowadzenie karty debetowej (cała tabela opłat i prowizji tutaj). Do tego dochodzą darmowe wypłaty z bankomatów GetinBanku i sieci Euronet oraz darmowe przelewy przez internet.

W ofercie Open Finance pojawiło się również konto oszczędnościowe niestety już nie tak atrakcyjne jak ROR. Oprocentowanie na koncie to 4,5% w skali roku, ale tu uwaga – tylko do 15 lipca 2010 roku. Po tym terminie oprocentowanie spadnie do zaledwie 2% co mieści się grubo poniżej poziomu inflacji i jest zaskakująco niskie.

Szczerze mówiąc trochę to godzi w wizerunek firmy, która do tej pory kojarzyła się z dobrze oprocentowanymi depozytami. Pominę tu promocję z wątpliwej klasy nawigacją GPS i ewentualne koszty z tym związane (wymagane “obroty” na karcie debetowej o których już pisałem).

Tak czy inaczej OF skutecznie zwiększa wachlarz swoich, jakby nie było konkurencyjnych, usług. Czyżby w przyszłości miał się stać dla Noble Banku tym czym mBank jest dla BRE?

Tym razem źródłem informacji i legalności produktów antybelkowych nie są szemrani specjaliści od inwestycji czy nawet kancelarie prawnicze (które czasami dla reklamy publikują kontrowersyjne treści związane z podatkami, żeby wywołać falę dyskusji i zrobić sobie reklamę jak np jedna z krakowskich kancelarii pół roku temu na łamach PB.pl). Źródło o którym pisze to odpowiedź podsekretarz stanu Dariusz Danilukna (odpowiadającego z upoważnienia ministra finansów) na interpelację w sprawie ofert lokat bankowych bez naliczania podatku od zysków kapitałowych czy raczej z naliczaniem podatku w wysokości 0,00 zł.

Cała odpowiedź dostępna jest poniżej (link do strony podatekbelki.pl) tu przytoczę tylko jej esencję czyli akapit:

Należy podkreślić, ze przychody z tytułu odsetek od lokat podlegają opodatkowaniu bez względu na ich wysokość. Natomiast powyższe zasady zaokrąglania powodują, iż w przypadku gdy kwota obliczonego podatku od przychodu z tytułu odsetek od środków ulokowanych na lokacie bankowej jest niższa niż 50gr, podatek nie jest odprowadzany przez płatnika (np. bank) na konto urzędu skarbowego, gdyż jego wysokość wynosi 0 zł. Z tych względów istotna jest tylko kwota przychodu uzyskiwana z tytułu odsetek z jednej lokaty terminowej.

Wynika z niego wyraźnie, że podatek od lokat jest zryczałtowany, pobierany indywidualnie od każdego zysku z pojedynczej lokaty i może zgodnie z prawem wynieść 0,00 zł. Nie musimy się więc obawiać problemów z Urzędem Skarbowym jeśli regularnie korzystamy z depozytów “antybelkowych”.

Pełna treść dostępna na stronach PodatekBelki.pl oraz na stronie http://orka2.sejm.gov.pl/IZ6.nsf (należy wpisać nr interpelacji 13743)

W ostatnim czasie oprócz “nabitych w mBank”, problemach dostępem do środków w Polbankiem (za pośrednictwem internetu) oraz naciąganych lokatach i kontach oszczędnościowych możemy przeczytać między innymi o kobiecie, która przez firmę doradczą OpenFinance miała stracić 160 tyś zł z powodu błędu w formalnościach (cała historia tutaj).

Wszystkie te sytuacje, mimo iż od strony “moralnej” czy zwykłej “uczciwości” do godnych poparcia czy tym bardziej bronienia instytucji w nie zamieszanych nie należą – dałoby się ich uniknąć gdyby “oszukani” klienci mieli nieco większą wiedzę o tym co robią lub gdyby po prostu… przeczytali regulamin świadczonych usług.

Czytaj regulamin!

Wielu z nas jest bardzo mocno przywiązanych do swoich kont bankowych. Z własnego doświadczenia wiem jak ciężko niektórym zmienić bank – bliska mi rodzina posiada (wszyscy) konta w banku, który pobiera co miesiąc opłaty za prowadzenie ich kont – w sumie jest to (4 osoby) około 32 zł miesięcznie. Do tego dochodzą opłaty za przelewy – niewielkie, ale w sumie wychodzi tego dodatkowe 12-15 zł miesięcznie. Do tego dochodzą opłaty za karty debetowe i mała ilość bankomatów co w rezultacie kosztuje rodzinę (w sumie) prawie 900 zł rocznie.

Sytuacji takich jak wyżej jest zapewne cała masa – kto jest temu winien? Zakładam, że sporo osób obwini bank jako żerującego na biednych ludziach krwiopijcę. Problem polega jednak na tym, że wszystkie wymienione wyżej opłaty widnieją w tabeli opłat i prowizji ich banku, a wspomniana rodzina podpisała umowę, w której wyraźnie widnieje zapis że są świadomi ewentualnych kosztów związanych z prowadzeniem i utrzymaniem konta.

Pomijając już koszty psychologiczne i zwykły brak czasu (przeniesienie kont wszystkim członkom rodziny wraz ze wszystkimi konsekwencjami wymaga trochę organizacji i przede wszystkim czasu) na zmianę konta – sami są sobie winni utraty 900 zł rocznie na zupełnie niepotrzebne opłaty bankowe.

Praktycznie każdy bank na naszym rynku posiada w swoich tabelach dodatkowe tzw “ukryte” (a jednak dostępne dla każdego w internecie) opłaty związane ze świadczonymi usługami.

Jednym z przykładów może tu być opisane na łamach Podstaw Inwestowania (konto Wyjątkowe i lokata Każdy Dzień Dobry) gdzie dokładnie opisane jest ile faktycznie kosztować nas będzie otwarcie lokaty “Każdy Dzień Dobry” i jakie są ukryte koszta związane z “Kontem Wyjątkowym”. Ciężko tu mówić o jakimś wyrafinowanym oszustwie – wystarczy przeczytać regulamin obu usług (zajmie nam to około 15min) i już wyraźnie wszystko widać. Tylko kto z nas czyta regulaminy?

Nabici w regulamin

Głośnym echem odbił się w Internecie przypadek klientów mBanku, którzy zaciągnęli w banku kredyt i podpisali umowę w której wyraźnie napisane było, że bank może policzyć sobie odsetki od udzielonego kredytu zgodnie z własnym widzimisię.

Oczywiście nie popieram takich praktyk i uważam, że nie powinny mieć miejsca, ale jak można mieć pretensje do banku skoro zapis o odsetkach został zapisany w umowie którą sami podpisaliśmy? “Nabici w mBank” sami są sobie wini. Jak można było zaciągnąć kredyt hipoteczny, w wielu wypadkach spłacany przez kolejne 30 lat, na grube tysiące złotych i nawet nie przeczytać umowy?

Nabici w doradcę

Ponieważ jesteśmy narodem, który w większości nie umie nawet policzyć odsetek od lokat. Dowodem na to jest np tegoroczna próbna matura, na której zadanie dotyczące obliczania zysku z inwestycji, które dla ułatwienia nie wymagało obliczenia podatku ani uwzględniania inflacji, zostało uznane za trudne!

Skoro nawet młodzi, którzy mają do czynienia z matematyką na co dzień nie radzą sobie z procentami chyba nikogo nie zdziwi dorosła (podobno odpowiedzialna) osoba, która nie umie obliczyć ROI kredytu, podatku czy prowizji bankowych.

Konsekwencją tego jest sposób w jaki traktujemy doradców. Zamiast przychodzić do nich po dodatkową wiedzę, która pozwoli podjąć nam najlepszą z naszego punktu widzenia decyzję dotyczącą naszych finansów, traktujemy doradców jak wyrocznie i pozwalamy na decydowanie o tym co będzie się działo z naszymi pieniędzmi.

Zapominamy, że doradcy owszem doradzą nam odpowiedni produkt – ale jedynie z puli produktów instytucji z którymi mają podpisane umowy o współpracy! Nie dostaniemy więc nigdy produktu najlepszego na rynku, tylko najlepszego na “półce”.

Oczywiście doradcy zabezpieczają się przed ewentualnymi stratami odpowiednimi klauzulami w umowach / regulaminach itp ale generalnie wina leży po naszej stronie. Nie zależnie od tego kto zadecyduje o naszych finansach zarówno straty i zyski z tym związane dotyczyć będą tylko nas samych!

Marne zyski z lokat

Konsekwencją braku wspomnianej już umiejętności obliczania zysku z niektórych inwestycji oraz nieznajomość podstawowych zasad jest bardzo często poczucie bycia oszukanym przez banki. Za idealny przykład mogą tu posłużyć lokaty bankowe, których zysk nigdy nie jest taki jak nam się początkowo wydaje.

Po pierwsze – bardzo niewiele osób rozumie czym jest “zysk w skali roku”. Żyjemy w przeświadczeniu, że 3 miesięczna lokata na 5% w skali roku da nam po 3 miesiącach 5% zysku. Jak rozczarowany musi być taki człowiek, który inwestując 1000,00 zł w taką lokatę zamiast 50,00 zł po 3 miesiącach otrzyma… 10,03 zł

Niestety – po raz kolejny bank jest górą. Wszystko jest w porządku – to my nie doczytaliśmy, że “w skali roku” oznacza oprocentowanie dla rocznej inwestycji, a skoro inwestujemy na 3 miesiące – otrzymamy 1/4 oprocentowania. Dodatkowo odliczony zostanie nam podatek belki (~19%) który dodatkowo zaniży naszą kwotę. Niestety wszystko jest zgodnie z regulaminem świadczenie usług bankowych.

Im więcej wiesz tym mniej stracisz.

Niestety jak w każdej dziedzinie życia – im więcej wiesz tym lepiej na tym wychodzisz. Wiedza o finansach, mimo że dla wielu z nas nie potrzebna lub zbyt “trudna” do przyswojenia jest konieczna do opanowania chociaż na poziomie podstawowym – oczywiście pod warunkiem, że zależy nam na uniknięciu ewentualnych strat czy rozczarowań w kontaktach z instytucjami finansowymi.

Saxo Bank

Sam bank nazywa swoje prognozy “szokującymi” i ciężko się z tym stwierdzeniem nie zgodzić – wystarczy przypomnieć sobie prognozowaną cenę baryłki ropy w 2008 roku na 175$ (cena zatrzymała się na 149$)  czy też wygraną Ron’a Paul’a w wyborach prezydenckich w USA (zaznaczono wówczas, że największe szanse na zwycięstwo ma Cinton – kto wygrał wiadomo). Kilka prognoz, mimo iż nazwane były fatalistycznymi czy nawet nierealnymi nie dość, że się sprawdziło to nawet przebiło oczekiwania analityków – sytuacja taka miała miejsce np w przypadku prognozy poziomu indeksu S&P 500 na rok 2008. Czarny scenariusz prognozował 1182 pkt, rzeczywistość pokazała 850 pkt tego samego roku i prawie 15% mniej na początku tego roku.

Jakby nie było prognozy Banku Saxo są warte uwagi i nawet jeśli nie do końca się sprawdzą mają szanse chociaż w przybliżeniu nakreślić nam wizję, jakby nie było doświadczonych inwestorów, na rok 2010. Poniżej kilka wybranych prognoz oraz link do całości artykułu na stronie banku.

• Cena uncji złota spadnie do 870 dolarów w roku 2010, ale wzrośnie do 1500 dolarów w roku 2014

Co ciekawe mimo kilkunasto-procentowej korekty na złocie analitycy w perspektywie długoterminowej prognozują dalszy wzrost cen tego surowca (trend wzrostowy ma nie zostać złamany). Powodem ma być zbyt duże nagłośnienie i stworzenie mini bańki spekulacyjnej – oczywiście nikt nie zakłada utraty “twardych fundamentów” jakie ma złoto.

• Wściekli Amerykanie stworzą trzecią partię polityczną w Stanach Zjednoczonych

Ten punkt mimo wyważonego opisu (tutaj) daje do myślenia – w zasadzie 2 partyjny system w USA mimo wszytko ma się dobrze więc pogorszenie sytuacji, które popsułoby nastroje do tego stopnia, żeby stworzyć trzecią liczącą się grupę polityczną w tym kraju, musiałoby być ogromne. Czyżby Detroit (czytaj tu i tu)?

• Bankructwo Funduszu Świadczeń Społecznych USA [US Social Security Trust Fund]

Tu Ameryknie powinni uczyć się od naszego ZUS’u. Poszczególne stany zaciągają co miesiąc ogromne kredyty (pożyczki) bo nie starcza im na płacenie bieżących świadczeń, w dodatku liczba bezrobotnych ciągle rośnie i sytuacja pogarsza się z miesiąca na miesiąc. W tym samym czasie nasz ZUS od kilkunastu lat trwa w podobnej sytuacji, też pożycza, też nie ma pieniędzy na bieżące wypłaty, wydaje ogromne pieniądze na własne siedziby i szkolenia pracowników a nasi politycy jak jeden mąż mówią, że wszystko jest w porządku. Uratujemy świat doradzając amerykańskiemu kongresowi

• Indeks TSE Small – Small Companies Index (Nikkei) wzrośnie o 50%
• Bilans wymiany handlowej USA po raz pierwszy od 34 lat będzie dodatni

Dwa ostatnie podpunkty dają nadzieję na polepszenie się ogólnej sytuacji gospodarczej na świecie w 2010 roku. W tym akurat Saxo bank nie różni się od naszego ING TFI, które przedwczoraj poinformowało o prognozowanym przez nich wzroście gospodarczym w 2010 roku (dla Polski) na 4,5%, spadku inflacji do 2,5% i wzroście bezrobocia maksymalnie do 12,5%. W USA bezrobocie również ma wzrastać – ciekawe kto wypracuje PKB? Chyba, że zaczną wliczać świadczenia socjalne.

Wszystkie prognozy Saxo Banku na rok 2010 dostępne tutaj. Jeśli jesteście zainteresowani prognozami na wcześniejsze lata (chociażby po to, żeby sprawdzić osobiście w jakim stopniu się sprawdzają, zapraszam do lektury artykułów na bankierze – tu i tu)